थोपव

थोड विषयांतर होईल पण बोलावस वाटतंय. एकदा भैय्या भो म्हणाले होते, “biaseness सोडून बाबासाहेबा इतकाच कार्ल मार्क्स ला नमलो पण उच्चवर्गीय संवेदनांना आम्ही बळी पडत चाललोय. उच्चवर्गीय कॉम्रडेस हे जेव्हा त्यांच्या नेणिवेतील जात दाखवायला लागतात, त्यावेळेस खूप वैषम्म्य येते”. वरील चर्चा मला भाई संगारे, विलास घोगरे आणि पोचीराम कांबळे ची आठवण करून देतय. शहीद, martyrdom, symbolized fascism सगळ ठीक आहे हो, पण ‘thought without action is always unproductive’ च काय? वरील तीघ दलित हे कृती करतानाच मेलेत. प्रश्न उभे राहताहेत कौताकास्पद आहे. पण एकत्र होण्याच्या अगोदर middle-caste/class संवेदना कार्यकर्त्यांवर थोपवणे कितपत योग्य आहे?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *